Ms Kanta

Voracious reader and DPhil candidate blogs about books and scholarly life.

Recensie: ‘Sweet Tooth’

Dit is een proefrecensie die ik schreef voor mijn sollicitatie naar de functie van recensent bij Hebban. Ik werd aangenomen, en nu mag ik boeken lezen voordat ze uitkomen. Wauw.

Sweet Tooth
Ian McEwan

Als je Ian heet en een spannend boek over de Britse spionagedienst in de Koude Oorlog wilt schrijven, heb je een groot probleem. Het is al gedaan. Ian Fleming heeft James Bond alle Russen al laten oprollen, in stijl en met een fikse alcoholkegel.

Sweet Tooth cover

En toch was daar in 2012 Ian McEwan, met Sweet Tooth, een boek dat zó weinig James Bond in zich heeft dat je je nauwelijks beseft dat de hoofdpersoon een spion is. Geen gadgets, geen wapens, en geen superschurk. Wél de Koude Oorlog en MI5, de Britse binnenlandse inlichtingendienst. Deze twee ingrediënten blijken genoeg voor McEwan.

De spion in kwestie heet Serena, en is beeldschoon, en dat is het enige wat we herkennen uit Flemings boeken. Serena Frome heeft tegen haar zin wiskunde gestudeerd aan de universiteit van Cambridge, gepusht door haar moeder die haar niet als huisvrouw wil zien eindigen. Zelf had Serena liever literatuur gestudeerd, wat haar makkelijk gelukt was door het enige werkelijke talent dat McEwan haar in haar volwassen leven meegeeft: een vermogen om enorm snel te lezen. In een avondje, hoogstens twee, buffelt ze door een roman heen.

Tijdens haar studie ontdekt Serena dat ze eigenlijk helemaal niet goed is in wiskunde. Dankzij een affaire met een professor weet ze een baan te bemachtigen als kantoorklerk bij MI5 (onderbetaald, dankzij het hardnekkige seksisme op de werkvloer). Naast haar werk verslindt ze boeken, als enige op de afdeling. Dit maakt haar uitermate geschikt voor een nieuw plan van MI5: de inlichtingendienst gaat in het geheim schrijvers sponsoren die anti-communistische literatuur schrijven, en Serena mag de nieuwste schrijver, de jonge Tom Haley, beoordelen.

Het is moeilijk aan te wijzen wanneer de overgang van burgerlijk kantoorslaafje naar spion precies gebeurt, en dit maakt het boek juist zo interessant. Bespioneert Serena haar landgenoten al vanaf het moment dat ze begint bij MI5? Is het doorslaggevende moment wanneer ze weigert mee te gaan in de linkse politieke standpunten van haar familie en beste vriendin? Of is ze een spion vanaf het moment dat ze de opdracht aanneemt om het werk van Tom Haley te lezen?

Juist dit onbestemde beeld van Serena maakt Sweet Tooth een roman van de eenentwintigste eeuw, ook al speelt het zich af tijdens de Koude Oorlog. Het boek maakt duidelijk dat spionage meer omvat dan stoere mannen met martini’s. Spionage gebeurt ook in eigen land, door degenen die je het minst zou verdenken. Een beklemmende gedachte, maar één die het lezen niet in de weg staat.

Sweet Tooth, in het Nederlands vertaald als Suikertand, is een boek om te lezen zoals McEwan Serena laat lezen: in één ruk van begin tot eind.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Information

This entry was posted on 19/09/2014 by in Dutch, Reviews and tagged , , , , .

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 327 other followers

Posts by Date

September 2014
M T W T F S S
    Oct »
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

What I’m Reading

%d bloggers like this: